dochter van de nacht

De nacht is van mij

in de nacht

is alles anders

in de nacht

ben ik alleen

in de nacht

word er niets van mij verwacht

in de nacht

ben ik een kind

een vrouw

een godin

van de nacht

een prinses

uit duizend en één sprookjes..

In de nacht

is alles anders

in de nacht

ben ik alleen

in de nacht

word er niets van mij verwacht

De nacht is van mij!

mama

Ik wil mij terugtrekken
en stilletjes denken
in het donker van de nacht
Ik vraag me af of je soms ook aan mij denkt
zoals ik aan jou denk

Of je pijn voelt bij dit gemis zoals ik het voel of dat het gemis er gewoonweg niet is.
Ik zou je willen zeggen dat je een goede keuze hebt gemaakt
of nee, ik zou je dapper willen vinden.
Ik zou je niet vast willen houden en ik wil ook niet dat je mij vasthoud
nu niet
nooit
ook al zou ik je graag willen zien en met je willen praten
gewoon uit nieuwsgierigheid
ik zou vragen of er ooit liefde was
of ik op je lijk, de vorm van mijn gezicht, mijn kleur ogen, mijn haar en huid.
Mijn figuur, mijn stem en ieder plekje op mijn lichaam.
Al de losse eindjes die samen mijn karakter vormen.
Ik zou er een moord voor doen om te weten van wie ik het allemaal heb.
Er mist een stuk
en dat zou ik willen hebben
maar niemand kan het me geven
Alleen jij kan het me vertellen.

Maar de verbinding was verbroken
en nu is de nacht fijn
om niet te hoeven weten
wie ik ben
en waar ik eigenlijk
had moeten zijn
Denkend aan de ontbrekende stukjes
weet ik dat het de plaats is
De plaats achter mijn verlangen
Het grote zwarte gat
de schreeuw van mijn ziel
Het strakgetrokken litteken
Ik begrijp nu wat ik ieder jaar voel
Nu ben ik morgen 31 jaar
En ik begrijp
waar ooit een vrouw liep
met een baby in haar buik
een kloppend hartje
in een babylijfje
Dat in haar groeide
Dat zij ter wereld bracht
Waar zij van hield
Maar niet bij zich kon houden
Omdat het leven andere plannen had
Voor haar
maar ook
Voor mij..

 

stille strijd

De zon glijdt langzaam achter de bomen naar beneden

En ik neem afscheid

Afscheid van deze dag

Ik voel hoe zijn ogen mij doorboren

Ik ontwijk zijn blik

Zijn blik vol vragen

waar ik de antwoorden van heb

maar het zijn niet de juiste

Het zijn mijn antwoorden

Mijn antwoorden winnen het niet van de zijne

dit eindeloze stilzwijgen

is alles beter dan de woorden die verkeerd begrepen worden.

De woorden die eindigen in een gevecht van waarheden die niet gehoord kunnen worden.

Als de dunne lijn van de liefde overgaat in haat

hebben wij de strijd dan verloren?

Dan is het tijd om te gaan en moeten wij dit negeren

Zwijgen wij omdat we van elkaar houden? Of omdat wij allebei weten dat mijn antwoorden niet winnen van de jouwe en jouw antwoorden niet winnen van de mijne..

Ik weet niet wat je denkt en ik wil het je niet vragen

Ik ben bang voor het antwoord

Maar zeg me.. Als ik mij nu omdraai en jij mij diep in mijn ogen kijkt

Is dat wat je daar ziet

genoeg

om de woorden over te laten gaan in zinnen die een betekenis krijgen.

We kregen nooit een eerlijke kans.

Ik was nog maar een kind

Ik wist nog niets van de wereld

Een kind van de rekening en de prijs die betaald werd

is niet in waarde uit te drukken..

 

 

de gouden cirkel der voltooiing

Zonder goed einde is er geen nieuw begin

Een goed begin is het halve werk

Maar altijd een begin maken geeft maar tijdelijke voldoening

Voor onlosmakelijke verbintenissen

voor datgene

dat het verlangen beantwoord

zal je iets tot een einde moeten brengen

Niet de deur dicht doen, niet afsluiten, niet stoppen

Maar iets volbrengen, afmaken en voltooien

Misschien is dat het symbool voor een proces

Het proces van de cirkel van nieuwe beginnen.

Een levenslang proces met een gouden randje..

 

 

verandering

Steeds als ik denk

“Nu heb ik het gevonden”.

Dan ben ik het begin weer kwijt.

Om dan toch maar weer opnieuw te beginnen.

Want een goed begin is het halve werk.

En om dan

steeds weer te zoeken

brengt mij op de mooiste wegen

waar ik achteraf gezien

dan toch steeds weer merk

dat ik meer ben verrijkt

en een betere versie ben

van mezelf

zodat ik weet

dat niets is wat het lijkt

en niets

hoeft te blijven

zoals het is.