mama

Ik wil mij terugtrekken
en stilletjes denken
in het donker van de nacht
Ik vraag me af of je soms ook aan mij denkt
zoals ik aan jou denk

Of je pijn voelt bij dit gemis zoals ik het voel of dat het gemis er gewoonweg niet is.
Ik zou je willen zeggen dat je een goede keuze hebt gemaakt
of nee, ik zou je dapper willen vinden.
Ik zou je niet vast willen houden en ik wil ook niet dat je mij vasthoud
nu niet
nooit
ook al zou ik je graag willen zien en met je willen praten
gewoon uit nieuwsgierigheid
ik zou vragen of er ooit liefde was
of ik op je lijk, de vorm van mijn gezicht, mijn kleur ogen, mijn haar en huid.
Mijn figuur, mijn stem en ieder plekje op mijn lichaam.
Al de losse eindjes die samen mijn karakter vormen.
Ik zou er een moord voor doen om te weten van wie ik het allemaal heb.
Er mist een stuk
en dat zou ik willen hebben
maar niemand kan het me geven
Alleen jij kan het me vertellen.

Maar de verbinding was verbroken
en nu is de nacht fijn
om niet te hoeven weten
wie ik ben
en waar ik eigenlijk
had moeten zijn
Denkend aan de ontbrekende stukjes
weet ik dat het de plaats is
De plaats achter mijn verlangen
Het grote zwarte gat
de schreeuw van mijn ziel
Het strakgetrokken litteken
Ik begrijp nu wat ik ieder jaar voel
Nu ben ik morgen 31 jaar
En ik begrijp
waar ooit een vrouw liep
met een baby in haar buik
een kloppend hartje
in een babylijfje
Dat in haar groeide
Dat zij ter wereld bracht
Waar zij van hield
Maar niet bij zich kon houden
Omdat het leven andere plannen had
Voor haar
maar ook
Voor mij..

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s